Po wystawie „EKO-uwięzieni”, która była głośnym manifestem, potrzebowałam czegoś zupełnie innego.
Ciszy. Skupienia. Bliskości.

Tak powstał projekt „Faces” – wystawa portretowa, bez krzyku, bez tezy, bez prowokacji.
Po prostu człowiek. 🙂

👁️ Zbliżenie

„Faces” to portrety robione z bardzo bliskiej odległości.
Na zdjęciach widać tylko:

• oczy

• nos

• policzki

• usta

• fragment szyi i włosów

Twarze były delikatnie przesłonięte białą, półtransparentną siateczką, która:

• nie maskowała emocji

• nie odbierała indywidualności

• wprowadzała miękkość i dystans

Wszystkie zdjęcia powstały w naturalnym świetle dziennym, przy zachmurzeniu ☁️
Chodziło o to, by warunki były jak najbardziej podobne — bez teatralnego światła, bez efektów.

🤍 O co w tym chodziło?

O bardzo prostą rzecz.

Kiedy patrzymy na twarze z bardzo bliska, nagle:

• przestajemy widzieć „typ urody”

• przestajemy oceniać

• zaczynamy dostrzegać podobieństwa

Wielu odbiorcom wydawało się, że osoby na zdjęciach są ze sobą spokrewnione.
A nikt z nich nie był 🤍

Bo z bliska — jesteśmy do siebie bardziej podobni, niż myślimy.

☕ Pierwsza edycja – Prochownia Żoliborz

Pierwsza edycja wystawy „Faces” odbyła się w 2014 roku w miejscu, które wtedy idealnie pasowało do tej idei.

Prochownia Żoliborz była jednym z pierwszych takich „slow miejsc” w Warszawie. 🌿
Zielona przestrzeń, park, możliwość bycia tu i teraz.

Wystawa była pokazana we wnętrzu, jesienią – październik / listopad.
Spokojnie. Bez pośpiechu. Bez presji.

🖼️ Druga edycja – Galeria M

Druga odsłona „Faces” odbyła się w Bydgoszczy, w Galerii M – galerii kojarzonej głównie z malarstwem.

Tym bardziej cenię sobie możliwość pokazania tam fotografii portretowej, bardzo minimalistycznej i skupionej na detalu.

To było inne miasto, inna publiczność, ale…
odbiór był zaskakująco podobny.

🎭 Ludzie

W projekcie wzięło udział wiele ciekawych osób.
Jedną z nich był Waldek Wilkołek, któremu do dziś jestem bardzo wdzięczna. 💛

Sesja powstała w nietypowych warunkach – na lotnisku, tuż przed jego wyjazdem.
Krótko, szybko, bez scenografii.
I dokładnie o to chodziło.

🌱 Dlaczego ten projekt był ważny?

Bo „Faces” pokazało mi bardzo wyraźnie, że:

• siła obrazu nie zawsze musi krzyczeć

• minimalizm potrafi być bardziej poruszający niż efekt

• estetyka może iść w parze z uważnością

To doświadczenie bardzo mocno wpłynęło później na to, jak tworzę dziś markę GREEN MOON™:

• spokojnie

• blisko człowieka

• bez przesady

• bez udawania

Czasem wystarczy zatrzymać się i spojrzeć bliżej. 🌙

📎 Zdjęcia z wystawy „EKO-uwięzieni” znajdziesz tutaj:
👉 https://www.facebook.com/photojotkapl/photos
👉 Moje aktualne zdjęcia: https://joannakiczkaphotography.carrd.co/

✨ Więcej inspiracji i naturalnych rytuałów znajdziesz na naszym Instagramie:

👉 @eco.greenmoon